نظر مسی درباره موفقیت‌هایش

به گزارش سراج24 و به نقل از تسنیم دو هفته پیش بود که برای چهارمین بار پیاپی اهالی دنیای فوتبال رای به بهترین بودن لیونل مسی در مستطیل سبز دادند تا فوق ستاره آرژانتینی بارسلونا اولین کسی باشد که چهار سال متوالی توپ طلا، باارزش‌ترین جایزه انفرادی فوتبال را از آن خود می‌کند. مسی نه تنها بهترین که یکی از محبوب‌ترین بازیکنانی است که دنیای فوتبال تا به حال دیده است. دیگر جایی در این کره خاکی نیست که کسی نام مسی را نشنیده باشد. حتی در دور افتاده‌ترین نقاط دنیا، جایی که شاید تا به حال اسم آنها را هم نشنیده باشید می‌شود پسربچه‌هایی را پیدا کرد که با غرور پیراهن مسی را بر تن کرده و به امید آنکه روزی به پای اسطوره آرژانتینی برسند به دنبال توپ می‌دوند. هیچ یکی از اینها اما حتی برای یک بار در عمر 25 ساله پسر اهل روساریو به ذهن او خطور نکرده بود. برترین بازیکن جهان،کسی که در سال گذشته با 91 گل، رکورددار زدن بیشترین گل در یک سال شد در حقیقت در گفت‌وگویی که با سایت فیفا انجام داد، اعتراف کرد هرگز تصور نمی‌کرده روزی به ستاره‌‌ای تبدیل شود که بازی‌اش نفس‌ها را در سینه حبس کند. این گفت‌وگو را در زیر می‌خوانید: * شش سال متوالی است به عنوان یکی از نامزدهای دریافت توپ طلا در مراسم اهدای این جایزه حضور داشته‌ای. آیا بودن در چنین مراسمی برای تو تبدیل به یک عادت شده و یا اینکه هنوز هم برایش هیجان داری؟ راستش را بگویم دیگر برایم تبدیل به یک عادت شده است. با اینکه سبک و سیاق برگزاری این مراسم تقریبا مشابه هم است، هر ساله شاهد یک مراسم خاص بوده‌ایم. هر سال که در این مراسم حضور داری یک حس متفاوت به تو دست می‌دهد. مهمتر از همه اینها این است که حضور در مراسم معرفی بهترین‌های فوتبال نشان می‌دهد تو داری کارت را خوب انجام می‌دهی. * اولین باری که در این مراسم حضور داشتی سال 2007 بود. آن موقع یک پسر خجالتی، با موهای بلند و کم سن و سال بودی اما از آن زمان تا کنون خیلی تغییر کرده‌ای. اینطور نیست؟ خیلی زیاد! کاملا درست است. در این مدت تغییرات فراوانی در من به وجود آمده است و مشخصا چه از لحاظ حرفه‌ای و چه از نظر شخصیتی رشد کرده‌ام. اولین باری که در این مراسم شرکت کردم سال‌ها پیش بود و فکر می‌کنم که هجده یا نوزده سال بیشتر سن نداشتم. الان خیلی پخته‌تر شده‌ام، شخصیتم هم بهتر شده و بازی‌ام نیز شکل جدیدی به خود گرفته است. در کل خیلی چیزها عوض شده‌اند. * دیه‌گو مارادونا اغلب می‌گوید که در مراسم اهدای توپ طلای سال 2008، زمانی که تو بعد از رونالدو دوم شدی، به تو گفته است دیگر هرگز نباید دوم شوی. آیا این حقیقت دارد؟ راستش یادم نمی‌آید که دیه‌گو آن موقع به من چه گفت (خنده) اما این حقیقت دارد که در سال پس از آن اتفاق توپ طلا را بردم. حتی بودن در مراسم اهدای این جایزه هم عالی است. * با به ثمر رساندن 91 گل در سال 2012 رکورد جدیدی به نام خودت ثبت کردی. اگر بخواهی یکی از آنها برجسته کنی آن گل کدام است؟ همانطور که بارها پیش از این گفته‌ام، من گل‌ها را به خاطر اهمیت آنها به خاطر می‌سپارم نه به خاطر زیبا بودن یا نبودن آنها. مثلا گل‌هایی که در فینال می‌زنم. بنابراین باید بگویم آن گلی که مقابل اتلتیک بیلبائو در فینال جام حذفی اسپانیا به ثمر رساندم مهمترین گلی بود که در سال 2012 زدم. * بهترین اتفاقی که در سال 2012 برای تو رخ داد چه بود؟ فکر می‌کنم در مجموع سال خوبی بود. اگرچه من دوست داشتم جام‌های بیشتری با تیمم ببرم. فکر می‌کنم 2012 برای تیم ملی آرژانتین سال خوبی از آب درآمد. این برای ما خیلی باارزش است و به همین خاطر آن را به عنوان بهترین اتفاق سال گذشته انتخاب می‌کنم. * بالاخره چه اتفاقی افتاد که تو توانستی در تیم ملی آرژانتین جا بیفتی و موفق شوی؟ به نظرم این خود تیم ملی بود که تغییر کرد. اینکه اوضاع خوب پیش برود به این بستگی دارد که همه نقش خودشان را به نحو احسن ایفا کنند، نه فقط بازیکنان. همچنین اینطور نبود که در تیم ملی اوضاع فقط برای من بد پیش رفته باشد. اگر به هر دلیلی تیم ملی خوب کار نمی‌کرد و اوضاعش خوب پیش نمی‌رفت برای همه بد بود اما به محض اینکه شروع به بردن می‌کردی و نتایجت بهتر می‌شد همه چیز راحت‌تر پیش می‌رفت. هواداران پشت ما هستند و رسانه‌ها هم دیگر مانند قبل بهانه‌گیری نمی‌کنند. به همین دلایل توانستیم یک کار متفاوت ارائه کنیم و با آرامش خاطر بیشتری کارمان را انجام دهیم. بزرگترین تغییری که در تیم ملی به وجود آمد، نتایج بودند. * آیا الان این حس را نداری که از سوی آرژانتینی‌ها حمایت می‌شوی؟ بله همینطور است. خوشبختانه ما توانستیم در پایتخت، در مناطق مرکزی‌ و در همه جا بازی کنیم و در همه آنها نحوه برخورد هواداران با من و تیم عالی بوده است. این چیزی که بوده که ما به لطف نتایج و شیوه بازی‌مان به دست آورده‌ایم. ما آتش هیجان و انگیزه مردم را روشن کردیم و به جرات می‌گویم که ما الان متحد‌تر از همیشه هستیم. * در سال 2012 چندین بار هت تریک کردی. فکر نمی‌کنی آن هت‌تریکی که در بازی دوستانه ماه ژوئن برابر برزیل داشتی بهترین‌اش بوده باشد؟ همه آنها خاص هستند. نیستند؟ اما از این حیث که چطور، برابر چه تیمی و در چه بازی به ثمر رسیدند با هم فرق دارند. آن سه گلی که به برزیل زدم فراتر از خاص بودند. با این حال گلزنی همیشه عالی است چه مقابل برزیل چه مقابل هر تیم دیگری. * دوباره روی بارسلونا تمرکز می‌کنیم. زمانی که پپ گواردیولا از شما جدا شد شک و شبهات فراوانی در خصوص موفقیت بارسا به وجود آمد. فکر می‌کنی آن شک و شبهات الان که تیتو ویلانووا تیم را هدایت می‌کند، برطرف شده باشند؟ بله، البته. شیوه کاری ما و نحوه آماده‌ شدن‌مان برای بازی مانند قبل است اما چیزی که عوض شده این است که شخصیت مربی و نحوه مدیریت تیم است. تیتو و پپ شخصیت‌های متفاوتی دارند و به سبک خودشان تیم را اداره می‌کنند. هرکدام آنها ایده‌ها و شیوه خاص خودشان را دارند اما در موقع تمرین و بازی همان کارهایی را انجام می‌دهیم که در چهار سال گذشته انجام داده‌ایم. * امسال از حیث مسائل غیرفوتبالی سال سختی برای بارسایی‌ها بوده است و مسائلی مانند رفتن گواردیولا، ‌سلامتی اریک آبیدال و ویلانووا باشگاه را تحت تاثیر قرارداد. این مسائل چقدر به باشگاه لطمه زد؟ راستش آنها بدجوری به ما ضربه زدند. به نظر می‌رسید بلا پشت بلا بر سرمان نازل می‌شود. این اتفاقات بیشتر از وقتی که نتیجه نمی‌گیریم آزارمان دادند. واقعا شرایط سختی به وجود آورده بودند. ضربه بدی بود هرچند که به هر نحوی بود با آنها را پشت سر گذاشتیم و در این مدت توانستیم کنار هم بمانیم. خدا را شکر وضعیت آبیدال و تیتو روبراه شد اگرچه درمان تیتو هنوز ادامه دارد. * همین چند وقت پیش که خیلی هم از آن نمی‌گذرد،‌ یک نویسنده و روزنامه‌نگار اروگوئه‌ای نوشت: "مسی را دوست دارم چون فکر نمی‌کند که مسی است". آیا تو همانطور که او گفته هستی؟ آیا تو از تاثیری که بر دنیای مدرن فوتبال امروز گذاشته‌ای آگاهی؟ نمی‌دانم. من فقط سعی می‌کنم کارم را انجام دهم و از آن لذت ببرم. آنقدرها وقت ندارم که بنشینم و فکر کنم که چه کارهایی انجام داده‌ام چون همه چیز خیلی سریع اتفاق می‌افتد. همانطور که بارها گفته‌ام، فکر می‌کنم مردم، این بارسلونا را زمانی که برود به یاد خواهند آورد. اگر نظر شخصی خودم را بخواهید، باید بگویم که بعید می‌دانم که این اتفاق تا زمانی که من بازنشسته شوم رخ دهد و آن موقع است که به اندازه کافی وقت خواهم داشت فکر کنم که در طول حرفه‌ام چه چیزهایی به دست آورده‌ام. * یکی از وجوه بازی او که چشم‌نوازتر از سایر وجوه آن است، این است که تو هرگز عمدا خودت را به زمین نمی‌زنی . آیا خودداری از تمارض در ذات تو بوده و یا اینکه آن را آموخته‌ای؟ راستش را بخواهید من در تمام عمرم اینطور بوده‌ام، از بچگی. من هر وقت که فوتبال بازی می‌کنم تمام تلاشم را انجام می‌دهم تا توپ را از دست ندهم و هر اتفاقی که بیفتد من باز هم تلاش می‌کنم به حرکتم ادامه دهم. هر سال من سعی می‌کنم که بازیکن بهتری شوم و درجا نزنم. به هر نحوی که شده سعی می‌کنم بازی‌ام را ارتقا دهم. اما علاقه نداشتن به تمارض در ذات من است. * آخرین سوال...وقتی داشتی کریسمس را در کنار عزیزانت می‌گذراندی چه آرزویی کردی؟ البته پسرم عضو جدید خانواده ما است و حالا اولویت اول من است. من همیشه او را پیش از هر چیزی قرار می‌دهم. اولین آرزویم، آرزوی سلامتی او بود. بعد آرزو کردم آبیدال و تیتو هرچه سریع‌تر بهبودی‌شان را به دست آورند. بعد از آن هم برای سلامتی خودم و خانواده‌ام دعا کردم. در مقوله حرفه‌ای هم آرزو کردم که امسال بتوانیم جام‌های زیادی ببریم.